Jeszcze jesienią zaczęło się nieco dziać .Najpierw przy pomocy przyjaciół z Zespołu zrujnowaliśmy część ogrĂłdka .  Rujnowanie polegało na rozbiorze ścieĹźek z kostki i usunięcia orzecha, co łatwe nie było. Ale Zespół to ludzie w bojach zaprawieni i nie obce im są czyny społeczne więc wyrwaliśmy chwastaJ Później wszystko zapadło w sen zimowy. Szukanie wykonawcĂłw to było preludium.  Boziuuuuu czego to ja nie usłyszałam…Ĺťe komin Agatki mnie zrujnuje. Ĺťe oczko trzeba zasypać, ryby wytruć albo zjeść. Ĺťe wjazd do bani. Ĺťe owszem , da się „bo droga pani wszystko się da ale będzie bardzo ciężko”. No do jasnej, przecieĹź nikt nie obiecywał Ĺźe będzie lekko ? No fakt- nie znam się na tym wcale. Ale jeśli człowiek ktĂłry się zna mĂłwi o hardcorze ktĂłry GO czeka…no to moĹźe niech idzie uprawiać zboĹźe? W kaĹźdym razie po ciężkich bojach – w drugim tygodniu marca Jedyni Panowie KtĂłrzy Nie Marudzili rozpoczęli działania.

Najpierw była wielka dziura /zastanawiałam się czy użyli koparki czy dynamitu ,ale sąsiedzi się nie skarżyli /

Potem zaczęło nabierać kształtu

Potem się pokazały kolorowe rurki /dobra nie zciemniam- człowiek na poziomie fundamentów już zaczyna przyswajać terminologię budowlańców. Kląć zawsze potrafiłam i to nie był problem;-) , ale te chude betony , zbrojenia etc po kilku nockach z projektem i słownikiem zaczęłam łapać;-)

Potem zalali kolorowe rurki i zrobili Ĺ›cianki.. Ups sorry terminologia. To są MURY;-))

Potem był strop

Potem był deszcz i żaby ożyły w stawie .

Dzisiaj przywożą więźbę. 

Agatkowiczom - gwoli informacji.

Mam Agatkę II w lustrzanym odbiciu. Projekt mnie zauroczył i nie robiłam w nich praktycznie Ĺźadnych zmian. Jedyna zmiana to przełoĹźenie okna z małego pokoju na dole z lewej strony domu na tył. Jestem przekonana ,Ĺźe jest to wyjątkowo dobrze przemyślany , uroczy projekt domku. Od rozłoĹźenia pomieszczeń do kolorystyki wszystko mi się w nim podoba. Dlatego starać się będę robić w nim tylko niezbędne minimum zmian. Nie jestem technikiem ,budowlańcem. Nie wiem jakie mam cegły czy pustaki, jakie zbrojenia.Moja odpowiedĹş jest niezmienna na takie pytania : wszystko mam takie jak było w projekcie. I tak chyba powinno być, jak się ktoś na tym zna , to czemu mam udowadniać/udawać mądrzejszą od niego?

hahhahaa .no tak. I naprawdę nie pracuje w tym biurze projektowym ;-)

Miłego dnia :-)

Prawie kaĹźdemu się to chyba kiedyś musiało zdarzyć, prawda? Na pewno kaĹźdemu , kto tu zagląda – tu i na inne fora ,gdzie ludzie z fascynacją opowiadają o bloczkach betonowych ,rusztowaniach ,stropach i tym podobnych rzeczach. Dla ludzi niezorientowanych – dopĂłki cię to nie dotyczy to słuchasz tego jak bezdzietny o walorach posiadania dzieci, niepływający o wyprawach morskich „Omegą” ;-),tudzieĹź jak laski o szczuplejszych laskach. Po prostu kosmos.

Ale przychodzi moment Ĺźe… siedzi sobie człek przy piwie i przy nowej czy starej miłości. Ma juĹź swoje lata i czas by było moĹźe wynieść się z wielkiej płyty, zamieszkać razem ,uciec na wieś, mĂłc kupić psa / hm czy ktoś z Was wybudował dom Ĺźeby mĂłc kupić psa?)- motywację kaĹźdy ma inną. Efekt jest jeden. Budujemy! No więc i mnie „trafiło” zeszłego roku dokładnie w kwietniu. Projektu nie szukałam – on znalazł mnie , urzekł jak wszystkich AgatkowiczĂłw.. przy czym metraĹź małej Agatki mnie dobijał. Pomysły na powiększenie domku były ...ale wtedy jakby w odpowiedzi na moje rozterki pojawiła się AGATKA II Zaklepana, kupiona ,wyczekana przyszła do mnie w wesołej zielonej teczce i papierkowej formie latem . Urzędologia zajęła mi czas do jesieni-  w listopadzie stałam się szczęśliwą posiadaczką prawomocnego pozwolenia na budowę.

HA!:-)

Kiedyś, kiedyś dostałam na urodziny od kolegi kartkę: Prostą kredką narysowana dziewczyna z warkoczykami ktĂłra konewką podlewa domek –tak jak podlewa się kwiatek. Pod spodem napis „Ona tu zamieszka”

I tak się właśnie czuję.

PoniĹźej-ogrĂłdek gdzie powstanie Agatka.2011

/karteczkę wrzucę przy okazji. Mimo upływu czasu wisi na lodówce i przypomina o marzeniu/

..Obiecana karteczka